Nick: Schizzy
Imię (i nazwisko) w grze: Jin Amarena
Wiek i płeć (postaci, nie Twoje tongue.gif): 17, Samiec xP
Wygląd (może być obrazek): Wysoki szatyn z niebieskimi oczami. Wiecznie niedogolony i z rozczochranymi włosami. Nosi szarą bluzę w czarne pasy, z kapturem. Na nogach luźne jeansy, spod których wystają białe adidasy. Ma zawsze podciągnięte rękawy.
Historia postaci: Jin urodził się na statku płynącym do Clayi, w regionie Bulbinia. Rodzice chłopca pochodzili z Johto, lecz pragnęli osiąść w Suclines, aby prowadzić tam spokojny żywot. Dzieciak rósł jak na drożdżach. W przeciwieństwie do swojej starszej siostry Ricky, nie wykazywał zbytniego zainteresowania pokemonami. Preferował naukę, oraz intelektualny rozwój. Kiedy Jin ukończył piętnaście lat, dostał się na uczelnię w Suclines. Miał stuprocentową frekwencję oraz bardzo dobre oceny. W połowie drugiego semestru jego siostra wyruszyła w swoją podróż pokemon. Jin na początku cieszył się z tego powodu, lecz po jakimś czasie zaczęło mu to doskwierać. Rodzice ciągle gadali o Ricky, dzwonili do niej, wysyłali jej paczki, chwalili się sąsiadom jaką mają zdolną córkę. Przez to wszystko chłopak poczuł się odrzucony.
_______________
Rok później.
_______________
Zbliżał się koniec drugiego roku na uczelni. Jin przez ten czas bardzo się zmienił. Stał się drażliwy, a także przestał spotykać się ze znajomymi. W domu przebywał tylko wtedy, kiedy musiał. W innym wypadku cały czas spędzał w parku, ze swoimi książkami. Któregoś dnia, kiedy tak siedział zatroskany swoim losem, usłyszał jakiś szelest w pobliskich krzakach. Na początku ostrożnie i długo się przyglądał, czy to aby na pewno nie dziki pokemon. W końcu on sam żadnego nie posiadał, więc mogłoby się to źle skończyć. Po kilku minutach jednak usłyszał krzyk. Krzyczał ktoś, kogo Jin znał bardzo dobrze. Ktoś kogo kochał, a jednocześnie nienawidził. Za krzakami zastał leżącą i poturbowaną siostrę, a naprzeciw zauważył jakiegoś mężczyznę. Chłopak bez wahania złapał za plecak Ricky i wyciągnął pierwszy lepszy pokeball. Rzucił nim, a z kuli wyłonił się jakiś przedziwny stworek. Na ziemi pojawiło się sześć jajek z oczami. Jin poznał, że to Exeggcute. Czytał o nich w jakiejś książce medycznej. Podobno niektóre z ich pyłków działają leczniczo. Nie czekając ani chwili dłużej, kazał pokemonowi zaatakować napastnika. Jajka wykonały rozkaz, a mężczyzna padł na kolana, jednak podniósł się szybko i powiedział:
- Ty gnoju! Zadarłeś z niewłaściwym człowiekiem! Jeszcze się spotkamy!
Po tych słowach tajemniczy facet wypuścił jakiegoś pokemona, który wytworzył wręcz czarną chmurę dymu. Kiedy 'zasłona' opadła, napastnika już nie było. Jin zabrał swoją siostrę do domu, gdzie wypoczęła i zagoiły się jej rany.
_______________
Dwa tygodnie później
_______________
Ricky nie chciała powiedzieć czemu mężczyzna ją zaatakował. Wręcz unikała tego tematu jak ognia. Chłopak jednak się tym nie przejmował. Podczas tamtej walki doznał olśnienia. To zajście dostarczyło mu masy emocji i spowodowało, że zechciał zostać trenerem. Poprosił siostrę, żeby podarowała mu jednego ze swych pokemonów. Po chwili przekomarzań Ricky oddała mu Exeggcute'ę, ponieważ doskonale się z nią dogadał podczas pierwszej walki. W dodatku pokemon ten był dopiero co złapany i nie miała go nawet okazji trenować. Jin postanowił wyruszyć we własną podróż pokemon, oraz dowiedzieć się, o co mogło chodzić temu mężczyźnie, który zaatakował jego siostrę. Spakował się i wziął pieniądze, które odkładał ze stypendium szkolnego. Po tym jak się pożegnał z rodzicami, wyruszył w świat. Dogoniła go jednak siostra, wręczając mu swój pokedex, oraz wciągając w rozmowę.
Początkowe miasto: Suclines
Profesja (zawód): Trener, Bezwzględny mściciel
Cel: Standardowo sprawdzić się jako trener, rozwiązać sprawy siostry oraz policzyć się z napastnikiem, z parku.
Starter (bez ewolucji, skamielin i legend): Exeggcute
Czego oczekujesz od gry*: Długich odpisów, zapierających dech w piersiach zwrotów akcji. Oczekuję, że będzie ona ode mnie wymagała myślenia, i że będzie trudna. Powolnych ewolucji moich pokemonów, oraz wysokiego stopnia trudności walk.
Dlaczego składasz podanie właśnie do mnie*: Czytałem kilka prowadzonych przez Ciebie gier i szczerze mówiąc są całkiem niezłe. Dajesz częste odpisy, chociaż w/g mnie trochę za łatwe są. Mam nadzieję, że w moim przypadku będzie inaczej, jeśli mnie przyjmiesz oczywiście.
I dlaczego mam Cię przyjąć*: Cóż... Moja ortografia, składnia, interpunkcja itd. raczej stoi na dosyć wysokim poziomie. Mam tylko problemy z przecinkami, bo ciągle stawiam ich za dużo... Poza tym historia, którą wymyśliłem daje Ci ogromne pole do popisu. Począwszy od tajemniczego mężczyzny, a skończywszy na problemach siostry. Można tu wymyślić masę różnych wątków, typu ściganie mnie za długi/uczynki siostry, albo też gardzenie przez jej wrogów. To samo tyczy się tego co mi powie na starcie. Może ostrzec, albo wyjaśnić coś. Wszystko to już kwestia Twojej wyobraźni. Na koniec chcę powiedzieć iż wydaję mi się, że jestem dobrym graczem, potrafię obmyślić porządną taktykę, a także innowacyjne sposoby trenowania pokemonów. Mam nadzieję, że mnie przyjmiesz.

Pozwolę sobie dopisać, co bym chciał mieć przy sobie :P
Dex, koc, butelkę wody, apteczkę, zapalniczkę, scyzoryk, 500$ (oraz jeśli mogę, to chciałbym być nałogowym palaczem =x, więc paczkę papierosów ;d)